Di guade oite Zeit!

Aun die guate oide Zeit,
waun´s z´ruck do liegt, a goar scho weit,
erinner´ i mi wirkli gern,
aun des, wos liegt jetzt goar so fern.
Net so vü Stress hot´s geb´n auf da Wöld,
des Wichtigste woar Gwiss´ net´s Göld.


Die Stroß´n, dei´woar´n no net teert,
an Heuwogn, den hot zogn a Pferd.
Und d´Nochbarn hobn g´hoifn ba da Oarbat aum Föld,
da Lohn woar a Jausn unterm frei´n Hümmeszölt.
Aum Ocka schiar gaunze Menschntraubn,
hobn zaum g´hoifa früah´ra ban Erdöpfi klaubn.
Des is do g´mocht wordn mit die eigenen Händ´,
net mit a Maschin – so wos hot ma net kennt.


Und für des hot´s gebn – koan Schilling – koan Hella,
dafür woardn im Winta die Erdäpfl im Kella.
Sie woar d´wichtigste Noahrung im unserm Lebn,
unta da Wochn a Fleisch, des hot´s sötn gebn.
Drum glaub i – hob´n d´Leut g´hobt a g´sünderes Lebn,
es hot füahra do niamois sovü Kraunkheitn g´ebn.
Unsre Kinda, auf da Stroßn konnt´n si no bewegn,
gaunz sötn is kemma do a Auto entgegn.


Bis in d´Nocht hob´n ma g´spült oftmois Räuba und Schandarm,
do hot´s höchstn´s a Watschn gebn koan Handy – Alarm,
waun mia Kinda san d´spot hoam in d´Stubn einikemma,
weil´s so lustig woar – drauß´n ban Spül´n und ban renna.
Des Wort – Toilette – hot ma früahra net kennt,
ma is do – waun ma müassn hot – auf´s Häusl no g´rennt.


Des woar a Plumpsklo und is g´stauntn vor´m Haus,
in da Nocht – grod im Winta woa des oft a Graus.
Waun´s Bedürfnis oan förmli noch draussn hot ´triebn,
weil´ sonst d´Hosn wa noss woarn – is nix übrig do bliebn.
Und weil´ hoit a Klo in da Wohnung hot g´föllt,
wurd´ a Nochtschearm ois Ersotz unter´s Bett eini gs´töllt.


In di Sommerferien – ois Urlaub – ging´s ab in den Woid,
die Schwammerl und d´Beer´n san do word´n niamois oid.
Zua Schui hot ma d´Schiefertofi und an Griffl hintrogn,
mit koana schwa´n Schuitoschn muasst ma obi si plogn.
Saumstogs woar imma – es is leicht zan darotn,
für d´gaunze Familie da Zeitpunkt zan bodn.


Für des is a Wossa do wordn erhitzt,
in an Kessl im Kölla, das des Bodn a wos nützt.
Und d´Zinnwaun dei´ois Bodwaun´ ma g´wöhlt,
hot ma gaunz oafoch in d´Kuchi hi g´stöllt.
Oas noch´n aundan von kloa bis gaunz groß,
hob´n si bod in da Waunn – im sölbn Bodwossa blos.


A Bodezimma – wia´s heut´ is normoi,
des woar g´wiss früaha a Ausnahmefoi.
Aum Obnd im Summa is aum Bankal ma g´sessn,
vorm Haus hot vazöhlt – richtig g´müatli is g´wesn.
Im Winta in da Stubn, hot dei´ Zeit ma vabrocht,
mitanaund vü schene Haundarbeitn hot ma dort g´mocht.


Und d´Oitn hob g´red´ – hob´n fü g´hobt zan berichtn,
sie hobn oftmois a erzöhlt a poar schaurige Geschichtn.
Mia Kinda hob´n zuag´lost – maunchmoi Aungst grod vaspürt,
bis d´Augn san schwer word´n, weil ma g´wesn is müad.


Jo früahra woar d´Nochbarschoft g´wiss no wos wert,
do gab´s koa Häusltür, dei´ g´wen is vasperrt,
A jeder woar oiweil a gern g´sehner Gost,
koa Freundschoft zu dera Zeit woar jemois a Lost.
I mecht dei´ Erinnerung und des vergaungene Wissn,
gaunz g´wiss in mein Lebn niamois vamissn.

Kommentar verfassen

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Nach oben scrollen