Springst aussa van Prü´,
brichst durch Fösn und Mäu,
Wassa, Wassaln so vü,
rauschad, plauschad oiwäu.
In da Stromboding d´runt,
machst an wüdn Radau,
dass da schiach augeht kunnt,
dunkl, tiaf und eisgrau.
So vü Sprudln und Brausn,
gischdad auf, Strudl an,
dass da d´Ehrln sche saussn,
laungmechti danach.
Teichl, Steyrling rinnt zua,
Rettn-.Päutnbach g´schwind,
kimmt nu epps was dazua,
oamäu gach, oamäu lind.
Zwischn Kremsmau und Sengst,
hams di aufg´staud in Klaus,
kimmst eah gach, eh´s da´s denkst,
ba da Schleisn drunt aus.
Gibst uns Strom und vü Liacht,
treibst vü Werklwer au,
dass a niada was siacht
und sei Arbad tuan kau.
Warst en Sengstschmied sei Freid,
fir sein Hamma de Kraft,
ixvü Fletzmaunnaleit´,
ham auf dir fleisse g´schafft.
Steyrdurchbrucha Wehr,
durch de Schluchtna so sche,
iba dÁgonitz her,
muass aft weida glei geh.
Z´hecht d´Stefanibruck drobm,
iba dir lasstas z´ruck,
magstda d´Steyrling lobn,
weida untn a Stuck.
Und da Heilmühlbach,
hupft van Wassafäu her,
links und rechts aft danach,
kemman Grabaln nu mehr:
Tiafagrabn, Täufelsbach,
hi nachanaund,
Hoabach und Russlbach,
Aschach, oisand.
Durch de Au´n, durchn Wäud,
stäule Fösn und Wänd,
rauscht dei´ Wassa eiskäud,
nimmt die Plauschn koa End.
Luste ausse durchs Täu,
iba Schnöllna und Stoa,
üebe broad, üebe schmäu,
oamäu grass, oamäu kloa.
Reiha, Antn fliagn her
und des Wüd geh´t da zua,
wia da Herr so sei G´scherr,
gibt ja Viechalwer gnua.
I steh da und schau nach,
wia dei´ Wassa varrauscht,
ob i tram oda wach,
is oftmechte vatauscht.
Bist ba uns nu sche grea
und d´Forräna hams guad,
wirst in Stey loame leahr,
wei da d´Enns d´Foarb vatuad.
Mit da Enns völle broad,
gibst da Donau an Schwung,
tragst vü Frid und vü Load
und an bergfrischn Trung.
Iba Wean gehst davau,
schwimmst en Ungarland zua,
s´schwarze Meer winkt da scho,
dort findst endle dei´ Ruah.
Dort erzöhst eahna G´schichtn,
vam Steyrtäu drinn,
va de Buachan und Fichtn
und eiskäudn Brinn.
Singst eah var a neichs Liad,
va de Bleamaln, de schen,
wia da Pedag´stamm bliaht,
wo de Jagabluad stehng.
Va da Au in Lestoa,
sagst eah recht an schen Gruaß,
wei des se, wiar i moa,
in deim Wassa sei muass.
Daun steig auf mit´m Wind,
mit da Sunn ausm Meer,
mit de Woikna fliag g´schwind,
wieder zruck zu uns her.
Im Summa mit Regn
und im Winta mit Schnee,
bist a himmlischa Segn,
va da Tiafn und Heh.
Rinnst wieda natäu,
huse abe vam Prü –
so geht’s zua oillemäu:
hast an Anfang, a Zü.
Unsa Herrgott is guad,
unsa Herrgott is g´scheid
und oisand, was a tuat,
g´schiacht aus Liab zu uns Leit.
Ziag i fort ausm Täu,
wia de Stey ibas Land –
treibt´s mi zruck gwiß amäu,
fihrt mi hoam Gottes Haund.